Memoria /1

Hatıra /1

Turkuaz nehir

ve taş köprüleri

yine, ben ıssızlığımla

bir başıma ilimizde

zümrüt gözlerinde

kendimi ararken

tanıdık gölgesinde

anılar, sönük

yalnızlığımı hissettim

yılanmış anılar

bir yerlerde

buldum kendimi

soğuk bir kent

bedenim donuk

donuk zaman

ve buğulu nehir

üzerinde köprüler

bir anıt dikmişler

adımı yazmışlar

bilinmeyen alfabe ile

şu ufukta

gri sis perdesi

ve yakın hissettim

geçen ruhunu

ruhun, gri sis perdesi

çan sesini izlerken

manolya

yapraklarına _

_ çiğ düşen o gün

bedenin donuktu

ruhumu ararken

çok özlediğim

ısı sonra

gidişim sesine

sesine doğru

ve düşündüm

ben sadece _

_ gözlerinin

esiriydim

eğer görebiliyor

olsaydım

zindanlara

düşmezdim

yansıma düşünce

bir sen

yansıması

mavi gökyüzüne...

Suskun //