Menkıbe

?sadece bir geceye mahsustur?

Bu gece hüzünlü, saat sekiz on iki

İçimde bir sızı, eskilerin izi

Ve sen kısık gözlüm es geçemem seni

Hüznüme randevun var masan bekler

Geceye ilerlerken zaman ve dönemeç

Beni de al götür bilmediğim, vazgeç

Ruhumu sar sadece, bedenimi ez geç

Bu gece uzun dayanmaz bu yürek tekler

Hüzün sürat yapıyor ciğerlerimde

İhlal ediyor tüm duygu yasalarımı ve

Ve diye biten bir mısra kafiye

Zaman gidiyor gözlerim geceyi zor seçer

Ölüm, aşk, sevda ve hüzün

Mayın dolu hisler ağzımda tütün

Huzur sana, bana taş sana yün

Gelme üzerime gece ve üçler

Bende değilim ben, insin kapaklar

Mevsim atsın dökülsün yapraklar

Ötelerden bugüne seslenenler var

Kalanlar bihaber, geri gelmez gidenler

Hüzünle başlayan gecem muhtell

Bırak öyle kasın dokunma el

Buruşuk bir nazar, birkaç beyaz tel

Ne bir iz nede nam, kimsesiz göçer

Gecenin sihrinde, hüznün elinde

Yoruldu bana ayrılan vakit testide

Gitme vakti şair, yine bir şiir bitiminde

Bir iz, bir nam, haberdar olsun bizden

Bizden sonra gelenler...