Merağı ben idim Yeisin

İri pençeli umudu

sevdayı haddeden geçirir

kızıla çalan muzdarip yüzünü

bir gaddara çevirir

hazanda ki güller kadar ince hayatı olan

döl tutmamış gençliğinde

siper sabır içinde yaşayan

arzusuna istediğine mamut olan

Ben idim...

Göğsünde koca bir gök taşıyan

çerçilerin boncuk sattığı çarşılardan

İki bulut alıp

gözyaşlarını maziye satan

yeisin merağı ben idim..

Avlanırdım mazide naçar düşmüş halimle

pişmanlık odunu yakıp

ısıtan onu ben idim

kalmayınca ümit

onunla çalışanda ben idim...

Bir gün devrildi yeis

Kırdım asa'mı

unuttum tasa'mı

kurdum yasa'mı ;

''Yeisler devrilip

yerine

Umutlar dikilecek'' diye...

İşte bundan gayrı; merağı ben idim Yeisin..