Mercan Kırmızısı

yine damlıyor kelimeler beyaz kağıda

beni sen atıyorsun bir közün ortasına

söndükçe yeniden yanıyorum senin yangınına

bir rüzgar esse küllerimi savursa yanına

beklemek içimde oluşan kör bir çukur

seni düşünmekten kalmadı bende akıl şuğur

seni ben gibi sevemez körü kürüne hiç bir kul

yinede bekleyeceğim üfleninceye dek suur

ben aradığım belamın mevlasını sende buldum

sen yaralarıma zaman diye bastığım tuzdun

sana karşı hiç değişmedi uslübum

beni bir avuç dolusu karda boğun

Ne büyüktür herşeyi yoktan var eden

inşallah gün gelir senide bana yar eder

Yoksa korkyorum aklımı kaybetmekten

Bitkinim her gün gözlerinin önünde erimekten

Gülmemin sebebi sen olucaksan hiç somurtmam

Gel de yeter ki koşup gelirim kutuptan

Bir el uzat Çek al beni bu yangından

Tek bir söz bile etmedim sana yalandan

Ben gençliğimi heba etmeye hazırdım uğrunda

Taa ki sen yeninlince dek korkaklığına

Acını çiziyorum şimdi kağıda dumana Kar'a

Ölümü öpmeyi bekliyorum artık nârın ortasında

Hiç bir türlü alamıyorum hırsımı kalemden kağıttan

Ne farkın var ulan senin sağır sultandan

Sesim kısılıyor her gün sana haykırmaktan

Ufacık duy hisset be kadın insaf Allah'tan

Ben sönmeyen bir Nârım şiirlerim ise dumanım

Bir kucak kor iken Kevser ırmaklarına susadım

Her gün bir güç umutla seni yazdım

Yazdıkça hergün daha çok hırslandım

Gel biz olalım ben şair değil

Ne zaman değecek bize aşkın deyneği

Patlamaya hazır yüzlerce şiir birikimi

Kısamasaz sen duyana dek sesimi

Şimdi dışarda kar var parmaklarında sızısı

Senin kide aşk Buda bu aşk yakıyor canı

Kar dahi geldi sen gelmemekte kararlısın

Olsun yinede hakkında hayırlısı