Merhaba Meleğim

Her ne kadar uykulu bir sabahta

Demli bir çay bardağında

Paylaşılan mutlulukların, üzüntülerin

Tadını veremese de yine birkaç satırla

Seslenme şansı buldum sana

Nereden başlasam bilemiyorum

Gelişin ne kadar hızlı olduysa

Gidişin de o kadar aceleciydi.

Bana, beni ben yapan şeyleri öğrettin

Farkında olmadan kıymetini biliyorum

Aldığım her nefesin, yüzümde

Ufak tebessümler oluşturacak sevinçlerim

Kimi zaman o kadar bunalırdım ki,

O kadar çok şikâyetçi olurdum ki hayatımdan,

Bir an olsun her şeyden kaçıp uzaklaşmak,

Yalnızca kendimi dinlemek isterdim.

Yağmurlu alacakaranlık vakitlerinde

Terlemeye ve ıslanmaya hiç aldırmaksızın,

Başımı öne eğip yürüdüğümü hatırlıyorum

İşte sen bu zamanlarda gözlerimi

Bir an olsun dışarıya çevirmemi

Yağmuru yaşamayı öğrettin bana

Farkındalık sağladın belki de bana

Şimdi fark ediyorum kaldırımda oturan,

Sigarasını efkârlı bir içimde içen adamın

Yüzündeki çizgileri fark ediyorum

O çizgilerin yaşanmışlıkların izi olduğunu.