Mersin Sokakları

Bir gül gördüm, beyazdı,

Solmamak için sokağa sarılmıştı.

Ve bir de dökülmemek için sonbahara inat etmiş

Yorgun Mersinin kışın dökülen,

güz sancıları.

Fincan ziyafeti

İhtiyar delikanlının bastonundaki, isyankar bakışlı nakışlar

Kölenin vadesi dolmuş sanki,

Öylesi de değil bunlar

aşkın bitişine şahit olmayı isteyecek kadar da hayalperesti yere vuruşları

damlalarca adamlar vardı,

akıyorlardı.

anlamsız bir sis

kına olup dökülüyor yerlere

yağmur yağıyor.

Ceylan nimet karın, peş peşe vermiş kaçıyor.

...

Ozan buğday bir de bakire

altın mermer erguvani

Roma'nın heyecanları bunlar

Birde çoban muhabbeti

Anlamasam da,

Dinliyorum.

İlham dolu mum ışığı...

Bilge var bekçi var

Bir de ciddi

Armağan,

Camekanlarda kemik tozundan biblolar

Ne Dalga var ne köpük

Ama Ne önemi var? Nasıl olsa her yer 4 duvar diyor bilge olan, zafer kırıntılarına.

sönüyorlar.

Zincir kardeşliği

Bir kadeh, biraz iklim

Kaplumbağa misali

Bir az da kurbağa yeşili

4 yapraklı yoncanın üstünde,

Sofra üstünde tas

içinde düş

Nimet çarpsa, çarparsa çarpsın,

Biraz da vefa

gücün rengine bürünmüş tüm masallar

bu bir nakarat

toplanıyor,

toprağın gün ışığına hasret avuçlarında.

-notaların isyanı-

ve bir insan .

ve bir insan daha

mahçup

kadir şinas damarları olan

serin bir deniz esintisi gibi sarmışlar birbirini

bu ışığın şekle yansıması aslında

kıyıda oturan gölge, o da misafirleri

pencere ve sultan,

ben karşı tarafta.

Süt, yolcu,

olur ya sefer tasında,

ayrımı meşru kılan ve her daim hiçbir şeysizliğe çıkan yol ayrımları

bu hangisi

hangisinin sevdası tütüyor burnumda.

zamanlardan yemin etme ye az kala

büyük adımlarla yaklaşır ya katil

sen kendini asmak istersin

Formülünü kaybetmiştir panzehir

Umut,

kuyudan çıkmaya çabalayan, zifiri karanlık

keramet,

kainatın gönlünde taht kuran, zarafet

gece,

kul.

Ben ise;

Sabır dağıtıyorum sokaklara

Ama bir aldıran olmuyor

Üç kağıtçıyım

Ama inandıramıyorum

İNAT;

Parmak hesabına sığmayan bir ordu var peşinde

Sen kumandansın

Gemi senin

Yol, deniz

alçal yüksel alçalıp yükseldiğin kadar

Şükrediyor

Ekmek buğdaya

Hayalim, imkansızlığımda

İnat işte...

Hani bisiklet hani uçurtma, derken.

Arabanın camına yaslamış kulaklarını,

Bir çocuk gülümsüyor bana.

Bir gül gördüm, beyazdı,

Solmamak için sokağa sarılmıştı.

Ve bir de dökülmemek için sonbahara inat etmiş

Yorgun Mersinin kışın dökülen,

güz sancıları.