Mevsim Efsunları
vaktiyle bahar kokusu sızardı
aralık pencereden
iki dirhem bir çekirdek olurdu eşyalar
perdeler ilk dansına başlayınca
duvarların keyfine diyecek olmazdı
vaktiyle bahar kokusu sızardı
aralık pencereden
akşamüstüyse eğer
daha bir aralık tutmak için
birbirleriyle yarışırdı oturaklar
sırtımızı yasladığımız
sevgilinin dizleri olurdu
vaktiyle bahar kokusu sızardı
aralık pencereden
uzak iklimlerden yol almış
bir şarkı varırdı geceye
unuturduk
tuz basılacak yanlarımızı
onlarsa kabuk dökmeye hazırlanırdı
vaktiyle bahar kokusu sızardı
aralık pencereden
ocakta suya karışırdı
kursağımızdan geçen
gökkuşaklarından süzülmüş
bir şerbet olurdu
ruhumuz şifa bulurdu
vaktiyle bahar kokusu sızardı
aralık pencereden
ilk onun dudaklarına konardı
çiçek tozları
dudaklarımın çatlaklarına
efsunlar gizlenirdi
vaktiyle
vaktiyle
vaktiyle