Mevsim Hazandır

Mevsim hazandır.

Kanatlarına takıp umudu

Göç etmekte gökteki kuşlar.

Sevdiğini kara bulutlar almış,

Çatlamış dudakları,

Çatlamış topraklar.

Mevsim hazandır.

Kusar öfkesini yüzümüze

Estikçe rüzgarlar.

Garip kalmış karınca,

Arar durur, nafile...

Kapatmış yuvasını

Sararan yapraklar.

Mevsim hazandır.

Tıklım tıklım sahiller boşalmış.

Deniz vurdukça kumsala

Dağlar ağlaşır dalga sesinde.

Dün peşinden koştuğun kelebek

Bak,

Bugün son nefesinde.

Mevsim hazandır.

Gözlerinden feri kaçmış güneşin,

Etrafını kuşatmakta kara bulutlar.

Uğraşma! Mani olunmuyor,

Bir şekilde çöküyor karanlıklar.

Mevsim hazandır.

Ağla gözbebeğim ağla sen.

Çünkü,

Bu mevsimde yaşanır

En acı pişmanlıklar.

Ağla sen!

Belki de bu olacak yaşadığın

En son bahar.