Mevsim Rüzgar Deniz Gibi

Yazın ilk nefesi gibi geldin bana,

Rüzgarın saçlarını savurduğu o akşam.

Deniz tuz kokusuyla karıştı tenine,

Her dalga adını fısıldadı kıyıya.

Sonbahar yaprakları dökülürken usulca,

Seninle kurduğumuz düşler de sarardı.

Ama rüzgar hâlâ aynı şarkıyı söylerdi,

Bir mevsim geçse de sevda eksilmezdi.

Kışın en soğuk gecesinde bile,

Denizin koynunda ısındı yüreğim.

Çünkü sen vardın, fırtınaya inat,

Ve her mevsimde yeniden doğan bir umut.

İlkbahar geldiğinde anladım ki,

Aşk da tıpkı deniz gibi:

Ne durulur ne biter,

Sadece rüzgarla büyür, mevsimle değişir.

Şimdi hangi mevsim olursa olsun,

Rüzgar eserse adını getirir,

Deniz çağırırsa sesini duyarım.

Çünkü sen benim dört mevsimin,

Ve hiç dinmeyen dalgan oldun.