Mevsim Taşra Kızı Gibi

Kuzey rüzgarları dokunuyor tenime ,

Üşüyorum

Düşmüşüm dağın en kuytu yerine,

Düşünüyorum ...

yazıyorum bağın tefeklerine,

Sarılmışım

Su taşımışım pınarlarımdan,

Damarlarına vuslatın

Vurulmuşum kelebeklerine,

Bir damla yağmuru

Bölüşüyorum.

Oysa mevsim bozağarı başımda

Bilinmez bu aşk, ne zaman bela, hangi yaşında

Ağını örerken felek, musalla iki dize taşında

Öpüşüyorum..

Aşk, zamanın savaşında.

İnliyor derin bir ah, iki adım ilerisi, yanıbaşımda

Bölük pörçük, diren gönlüm diren

Bakışların yarını kaybetme telaşında

İşte gidiyor..tren

Mosmor dudaklarımda, endamının ateşinde

Mevsim taşra kızı gibi.

El değmemiş bakire.