Mevsimler Döngüsü

Mevsimler Döngüsü

Yapraklar düşerken usulca toprağa

Bir veda gibi sarılır rüzgâr dallara

Yazın ateşi söndü sararan yapraklarla

Döndü kışı bekleyen sessiz bir masala

Gökyüzü griye döner bulutlar ağır

Her damla yağmurda bir hatıra saklı

Sarıya boyanmış gibi sokaklar ıssız

Ama her adımda umut var biraz daha canlı

Kış gelir sonra beyaz bir örtüyle

Dünya susar, nefesler buğulanır

Kar taneleri düşer tek tek avuçlara

Ve bilirsin ki bahar sabırla uyanır

İlk baharda tomurcuklar patlar ansızın

Toprak kokusu karışır güneşe

Yeşil bir örtü dolaşır her yerde

Ölümün ardından gelen dirilişle

Yaz geldiğinde yanar Gök mavisi

Denizler çağırır seni sıcak bir öpücükle

Her mevsim bir ders verir insana

Hiç bir şey kalıcı değil ama döngüde

Sende böyle ol ey gönül mevsimler gibi

Düş yaprak gibi, üşü,yeşer ve yeniden yan

Çünkü en güzel şiir değişimin içinde saklıdır.