Mevsimlerde Hayat

Eylül

Aşk, bir damla suya hasret

Işkın versin diye toprak

Yüreklerden damıtılan su

Yürür damarlarda gül kokusu

Ekim

Aşk tuttu

Toprağın rahminde hayat

Umut bir damla su

Göklerden rahmettir yağan

Ve bir gül muştusu

Gönüllerde ab-ı hayat

Kasım

Tutkuya dönüşen su

Gökte bir umut gökkuşağı

Toprağa renk verdi

Aşk başka kokuya büründü

Depreşen bir fidanın izdüşümü

Yüreklere aşk duygusu yürüdü

Aralık

İlk kar düştüğünde güle

Ses verdi su

Toprağın gülen yüzünde

Su kana dönüştü

Kan bedene büründü

Cana ruh üfürüldü

Ocak

Umut aşkın adıdır

Yeni bir başlangıç

Yeni bir nefes

Nefislerden öte bir ses

Aşka verilen candır

Şubat

Başımı yasladım dizlerine

Kıvrıldım bir kedi gibi

Sobanın üstünde patlayan kestane

Aşkımın resmidir gülde

Gözlerim daldı hayallere

Masum bir fidanın

Başını çektiği günlere

Mart

Baharın ilk tebessümü

Aşk damarlarda sürgün

Doğanın uyanış muştusu

Toprağı kabaran gülde su

İnsan olma yolunda gün be gün

Nisan

Yüreğimde bir heyecan

Yeni bir fidan endişesi

Soğuk vurur mu yoksa

Gönlüme düşer mi ateş

Kalbim elinde an be an

Gülün bağrında umut neşesi

Toprağı kabaran gülde su sesi

Mayıs

Kozası yarıldı tırtılın

Bir kelebek kanat çırptı

Ebemkuşağı renk verdi

Yağmurun ilk damlası

İnsan şekline büründü

Topraktan eşrefi mahluk

Bir damla sudan büyük bir mutluluk

Yürekler ab-ı hayata erdi

Aşkım, çocuğum ve ben

Umut dolu yarınları

Gözlerimizin ışığında büyüttük

Elveda dedik hüzne

Sen sağlıcakla kal

Aşk, annenin rahminde atan yüreği hissedebilmektir.