Mevsimsiz Yeşil Kent Güncellemesi 2

Gün oldu yetim bir özlemin

şafağında kaldık

Sözümüz kan revan içinde

acılarımızın telaşına;

İdil’in,Hatice’nin,Meral’in

oyalı ellerinde karanfil ekip

İrfan’nın,Arslan’ın,Osman’ın

yüreğinde toprak olduk

Mısralarım Yunus’un taşıdığı odunlar misali

eğri olmamalı telaşını

bir çeki odun sıcaklığına bırakıyorum

Ki soğuğun deminden gelen

Erzurum değil oğlum

El’zulüm diyen

Kaan selamlıyor ruhumu Kıtlama şekerin demindeyim

Kaan;Demir parmaklıklar ardında

Hangi yılın özgürlüğü

Asude bir bahara değişilir ?

Güneş alnımın çatında

Emek emek

Taze simit kokusu

Yorgun ve maharetli ellerin yoğurduğu o hamur

Ve içine katılan

Anamızın ak sütü gibi helal

Baba ceketi kadar yoksul

simit kokusunu

Yanına ekliyorum sayfaların

Ve

Demli çayın hatırını

Hatır;

“Çayır çimen geze geze”

Yeşil’den Heykel’e kaç metrik hesabıdır Şeref ?

-Yürüyorum

Güneş cefakarca ısıtıyor içimi

Seher vakti iki satır arası Beşinci viteste sevdayı yazan adam geldi usuma

Koşarak sevmekti sevda

Sevda,

Soluk soluğa yarım ezgiydi

Yeşil’i solmuş bu kentte

birbirine benziyor caddeler

Gemlik Bülent’in okunmamış mektubu oluyor

Söylesene Cumhur

Kaç kamyoncu ezgisi anımsatır

Genç yaşta toprağa düşen Mehtap’ın acısını ?

-Ter içinde yürüyorum

Çoğu kez ,”tamam be ya” diyen

Diş arası Bursa şivesine

eşlik eder bahçedeki

Yeşil çınar

soluklandım gölgesinde soluğun ve renklerin olmaz iklimindeyim

Takıp kanatlarını umudun

Yaralı Tevfik günceyi

ekliyorum kalp yapraklarına

Söylesene Raşit;

Her gömüt sadece derine mi indirir kırmızıya sarılı ömürü?