Mezar Taşı

Bir varmış bir yokmuş dünyası,

Ne bacası var nede bir kapısı,

Sıralanınca andın sıra sancısı,

Bir gün dikilecek başına mezar taşı

Mal, mülk, varlık olmuş boşuna,

Dünya da hepsi gider hoşuna,

Fani yaşarsın dünya da boşuna,

Elbet başına dikilecek mezar taşı..

Çok yaşadım dersin övünürsün,

Bir hiç uğruna kendini çürütürsün,

Ne getirdin ki ne götürürsün,

Hepsi burada, bakin olur mezar taşı..

Biraz vicdanın varsa bunu bilirsin,

Silgin olsa da kendin silemezsin,

Fani dünya da ne son ne de ilksin,

Hepsi yok olur kalış sadece mezar taşı,

İyiliğin varsa ancak onunla anılırsın,

Dünyada yanındakini dost sanırsın

Hiç vermedin ki her zaman alıcısın,

Kimse olmaz, yoldaşın olur mezar taşı..

Niye geldin dünyaya bir an düşün,

Sadece fani mekânda misafirsin,

Yaptıkların olur orda tek yoldaşın,

Bir fayda etmez kalır mezar taşı

Göçersin dünyada unutulursun,

Ha vardın işte şu an burada yoksun,

Bir kader çizgisinde garip yolcusun,

Yolun sonun dikilecek mezar taşı..

Sadece bir zerrenin zerresisin sen,

Kimse kalmadı ki gidersin bir gün sen,

Sonunun ne olduğunu düşünsen,

Akıbetin ahir, sadece kalır mezar taşı..

Bir varmış bir yokmuş gibi dünya,

Gidilince anlaşılacak hepsi furya,

Artık geri dönüşün yok ki buraya,

Göçersin yoldaşın olur mezar taşı...