Mihraba Emanet

Sessizlik sensin geceleri

Aysar mutluluğum

İlerici bir ketumiyet..//

......

//..Gidebilirsin aslolan hayat

Kakülüne takıp yalnızlığımı

(Ne asılsa) Her şey..

Yalan...

Zaman zaman bir çocuğun geçmiş kırgınlıkları

Ve bir zaman tamir olamayınca

Bütün yaralar,

Ve şimdiki zaman (da)

Yalnızlık bile sen iken,

Aklım ulanıyor,

Ezgin...

Kandil ışığında tek bir haber için

Nasıl gündüzleri içip geceye ikram ediyorsam

Bugün de kaybettiğim çocukluğuma bırakıyorum seni,

Allah'a emanet..

İskarpinimle nasıl oynamışsam geçmişliğimde

İşte öyle bir karanlık bırakıyorum sana,

Gülgün hayatında

Tan ağarırken

Beni..(hatırla diye..)

Beklemezken bile sen

Umudunu fuksin boyasıyla boyadığımda

Nasıl değişiyorsan,

İşte öyle bir acı bırakıyorum sana,

Bir o kadar da faize..

Kuşluk vaktime emanet

Tinsel bir aforizmaya bırakıyorum seni,

Biliyorum,

Senden,

Ancak ve ancak senden bir şiir bekleyebilirim...

......

...//Gökkuşağına ironi bir renk daha ekleyeceğim,

Kapkara bir kuşak;

Hasret kuşağı..

Döndüğünde ya da her neyse,

Ben döndüğümde her şey farklı olacak.

Yerle gök bir,

Akılla aşk iş birliği geçirecek,

Ve hatta ve hatta;

Sen ile ben bile bir olacağız..

İşte dünyanın terse döndüğü burdan belli olacak..

//..Partisyon gibi evrende

İşte, her neyse..

Mihrabıma bırakacağım seni...

AĞUSTOS 2012