Milattır Akşamlar Gecenin Koynunda...

Dağlar küsmüş yollarıma çıkmaz artık

Şehri arşınlarken gözlerim

Bir siluet belli belirsiz uzaklarda

Hayalin derin dönülmez çıkışında...

Yollar uzadıkça kapılar ayrılık

Aydınlıklar pusu kurar soluklara...

Ne zaman senden yana hülyaya dalsam

Bir nehir olur düşünceler çağladıkça acıtır canımı

Bıçak kesmez sözlerimi

Gözlerin kurşuna dizer dizelerimi...

Tümcelerimin yitikliğinde kaybolurum...

Şimdi milattır akşamlar gecenin koynunda...

Bir çığlıkta kaybolur sesim yokluğuna

Bir kırışıklıkta hayatına ortak...

Her kıvrımda yüzün çıkar ortaya

O an anlamsızlığı olurum düşlerin...

Sesim gelir mi yurduna?

Çağlasam çorak tarlalar yeşerir mi?

Suya hasret çöllerime bir damla aşk düşse

Düşlerim senden yana filizlenir mi?

Hep yamanlığından dem vurur şarkılar

Anlamını bilmediğim aşklar başkahraman

Can yoldaşım hasret figüran olur...

İşte o an anlamsızlığında boğulurum bilmeden...

Anlam katarım düşlerime istemeden...

Vakit şimdi seherden çalıntı bir ezgi

Ay güneşten, güneş dağlardan dertli...

Kuşun kanadına takılan umut hüzün tellerinde

Her mızrap darbesi ruhunda deprem...

Uçurum kenarında şimdi düşünceler

Bir intihar meyillisi artık gözler...

Karları erimiş gönlümün kardelen sevdası

Çıkar başını göğe

Bir dilek tut sende...

Yıldız çal gökyüzünden sal mavilerime...

Ne zaman senden yana umut edersem

O zaman cesaret gelsin seninde düşlerine...

// Cesaret edebilecek misin kardelen yarınsız düşlere...//