Minik Kurba

kıvrıla kıvrıla gidiyor yollar

inişler, çıkışlar

yokuşlar... farkında değilim

habersizlik kaderim...

düşer sonbahar yere

kopar takvimlerden birer birer

elemiş ununu değirmende

asar eleğini, bilirim...

titiz bir bahçıvan

asma bağlarımda çömelmiş

bense kibirliydim... soran olursa

köylü benim efendim...

efendim, efendim! duyamadım

konuşuyor kibrim, laflıyor

sus sus keyfim tıkırında

kısamam sesini volkmenimin

orda bir pamuk tarlası var uzakta

ve ben de pamuk kadar hafifim

üfürür karayel üzülürüm

şu anda sahte cennetimdeyim

deremin kenarında oturur

yeşil bir kurbağa, miskin

her tarafım siğil doldu

aldırmam, iflah olmam, bezginim...

21.02.2012