Mira

Söyle Mira!

Neden kayarsın gökyüzünden böyle amansızca

Ağır mı geldi omuzlarına dünyanın yükü

Keşfedilmemiş ne kaldı ki aşka dair

Kaçma Mira,

Zifiri karanlığa mahkum etme geceleri

Esir olma sevgiye küsmüşlerin kirli kalplerinde...

Ne zaman neşter vurulsa hayallerime

Ne vakit hançer saplansa yüreğime

Gözlerim seni arar semanın derinliğinde

Beni almadan gitme Mira!

Korkuyorum üzerime çullanan zebanilerin siluetinden

Biliyorum sensiz her gece karabasanlar saracak benliğimi

Yorgunum Mira!

Beni anla...

Duyuyor musun Mira?

Salası okunuyor yitik sevgilerin

Kim bilir kaç yetim yüreği gömdük toprağa

Ve kaç genç kızın umutlarını bıraktık enkaz altında

Üzgünüm Mira!

Başaramadım yeşertmeyi tomurcukları

Soldular susuzluğun ayan çaresizliğinde

Gücüm yetmedi hepsini kurtarmaya...

Ve sen Mira!

Küf kokan yalnızlığımda ruhumu emanet etmeden Tanrı'ya

Beni de al yanına

El ele süzülelim semadan bilinmeyen diyarlara

Kim bilir belki aydınlanır dünya

Belki de yeşerir umutlar boz renkli topraklarda...

Eylül / 2012