Miras Sandığı-mız

Ya- lak... lanmadığımdandır

Sana

Ya da -laka-lanmadığımdandır..

.hayata

Sivrilemediğim aranızdan...

Ucube bir yapışkanlık

Şehir tablolarımda

Kara hisar sanığı...

Şırınga çekmişim...

hayatı olduğum Aprantisinde gecenin

Dalyanın Süha olmuş

Mevsiminin kamışlarında

Bir ilkbahar efeleği bekler gözlerin..

Terleyen ellerimizle

Kayganlaşan yaşam suretine tutunuruz

Kayar gider oda avuçlarımızdan

Bizim olmayan hiçbir şeyimize doğru...

Malik olanın koruduğu

Gece-gündüz

Göz dikicilerin

Gözden uzak tuttuğu

Servetini...

Nefesi açlıktan kokan benden kaçıracaktır elbet

Sefil isteklerime boyun eğdiğimi

Benden daha iyi bilir...zaten..

Kimi camının aynasında seyreder kendini

Kamaştıran beğenisi ile

Kimi boğaz düğümü saçaklı bir elbisenin tuhaf görüntüsü..

Balık kokulu bir iç çekintisi

Asılı kalmış hayatın direğinde..

İkisi de kayıp gidecek

Hayatın terlemiş ellerinde...

Manavgat çayında

Dem tutar

Geviş getiren zevk tıkaçı

Kadeh çalar güzel kadınların inci bakışlarına

Yaşamak buymuş işte beh...eeeyt

İş-teee yaaa-şaaaa-mak...

Afrikalı dostların aç kalışını dile getirir

Çöl sıcağının delirten güneşi

Adı bir sokak tabelasında

Sararmış pasından geçilmez...

Anısına... Anısına... Anısına

Anılmayan bende...

Üzülmüş bu nedenden ötürü büzülmüş olursun

Ahmet abimın entel magandası

Odasının ve borsasının hamili

Sinan paşanın -bey-li hitabesi

Kale duvarlarının kil renginde

Asırlık asılı

Ucube

Sana övgü dolu sözler yağdıran

Üstü sende kalsın

Tohumuna sayarsın gerisi bende..

Metin Yaramaz