Mısra

şiirler saklıyor dilim

çam kokusu hasretin

can yanığı avazında

bir rüzgara tutunur gibi

ulanıyorum hazan yaprağına

sonra soruyor halimi:

betimsiz bir gecenin

en karanlığında

bir şey dolanıyor ruhuma

bir şey diyor kalemim.

mataramda murdar su

azığımda avu,

burada korkular kallavi

bir adım ötede yokluğum kucaklar beni

damıtır ruhumu,

dağıtır hatıralar.

sonra bir Mısra düşünür dururum

hiç söylenmemiş,

doğar, gün ışığım

bir hasretten uyanışım, pespaye

vuslat:

işte sana umutlar kurmuşum

tan yerini ağartan budur

beni renklere bulayan.

dimağımda bir bahar

silinir yokluğun

bu şiir yine Sen diye başlar!