Mistik Bir Ezgi Tınısıydı Yeminin
Say ki, hiç karşılaşmadık
efsunlu bakışlarla titremedik
ter basmadı gözlerimizi
uykularımız bölünmedi tan vakitleri
farzet ki, güneşi içmedik şerbet yerine
sustukça konuşmadık
bir isyanı başlatarak
zümrüd-ü ankanın sırtında uçmadık ida dağına
say ki, gözlerin kapanmadı omzumda
puslu yağmurlarla ıslanmadık
kekik kokulu dağlarda
cüceleşmedi mırıldanmalar
kelebekler mızıka çalmadı dilimizde
kameriye gölgelerinde şerefe demedik hiç
gökyüzünün nefesinde
bulut kuşlarından nağmeler dinlemedik
sessizce
kainatın dilini dinlerken
anın fısıltılarında
deli deli rüzgarlar esmedi başımızda
farzet ki,güneş ışığı yakarken tenimizi
serin sulara dalmadık
kavuşmanın ipini çekmek için
dolu dizgin vurmadı saat
sanki,bir avuç dua ile
göz kapaklarımızda yumulmadı hoşçakallar
eksilirken çoğaltmadık fesleğen kokularını
dudak izlerimizde
say ki,
say ki,
sarhoş aklımızın yansımasıydı
gözlerimize s/inen...
/iremin nuruydu içim(d)e uyanırken suretin
mistik bir ezgi tınısıydı yeminli sözlerin/