Mithatpaşa

Mithatpaşa'da sensiz bir akşam

Yokluğunda da tenhaydım

Kaldırımlarda zonklardı adımlar,

O kırık iklimine yenik aldanışlar.

Aradım sokak sokak yalnızlığımı

Ardımda ne baharlar bıraktım

Yokluğundan habersiz,

Geçmedi hiç bir günüm kedersiz.

Ansızın yıkıldı hatıralar,

Çalınmıştı bütün şiirlerin tadı,

Silindi ilmek ilmek işlediğim satırlar,

Şiirler, şarkılar, aldanışlar...

Yalnız kaldı, Mithatpaşa'nın adı.

Şimdi ne ışık sızar o sahneden

Ne bilet keser bir kadın;

Ağzında meyhane aymazlığı.

Gözleri uçurum kıyısı:

Ölümün soğuk haylazlığı.

Ne emindik oysa her şeyden

Oyun derken yenildik zamana

Temaşa kaldın ömrümde

Mithatpaşa'da yokluğunun derin karanlığı...

2003 Aralık...