Mızrak

Sisli göğsünde karartıların bilinmezliği gezer

Arada parlayıp sönen bir ateş böceği görünür

Belki kıvılcımdır yangın sonrası son arta kalan

Belki de poyrazı, lodosu atlatmış, ince bir dal bu

Aşı tutmaz artık, kesilmiş kesileceği kadar

Sırt üstü sevdalar çekmiş gibisin

Ne bir gayret ne de deli ürpermeler üstünde

Sorgu melekleri hassasiyetinde mızrak sorular

Kâh havaya fırlatırsın kâh yerin dibine sokarsın

Hala neyin peşindesin, bilmişin bileceğin kadar

Dikeni üstünde, yalınayak, koşar adımlı sevda

Batmayan yerin kalmış mı diye durup bakarsın

Kırık dökük bir çerçeveye giremez ki bu manzara

Yıpranmış, bir o kadar da soluk bir görüntü artık

Hiç düşlerine sokma, görmüşün göreceğin kadar

Sütsüz kahve acılığında içmişim bir dikişte seni

Yakılmış tarlaların rengine bezenmiş, üstünde duman

Kırmızı bulutlara doğru yükselirken ruhun artıkları

Şimşeklerden sakınmanın lüzumu kalmadan ilerle

Biliyorsun iki defa olmaz, ölmüşün öleceğin kadar