Mor Acılar

Çabuk unutulur yarına kalmaz

Dediğimiz bütün mor acıların

İçinden geçerek çoğaldık durduk

Adımız sanımız mühim değildi

Toz duman içinde boğulduk durduk

Dilimize sürtüp geçen türküler

Bazen gönlümüze gelip oturdu

Siyahtık zifiri gece gibiydik

Bir türlü sevilip sayılmadık biz

Ama bir annenin beyaz sesiydik

Devrile devrile filiz verdikçe

Bir ayçiçeğinin rengine döndük

Kenarı delinmiş serkeş dünyada

Vurulan bir yama dikiş gibiydik

Neden var olmadık hiçbir rüyada