Mor Çiçekli Sevda

Çık artık içinden ben gireceğim...

Ökçenin esmer dudağı nerededir kimbilir

Öpüyor mudur konak meydanında

Gagasını güvercinlerin

Ben ek ezme satarken dericiler pasajında...

Ya da kimbilir serivermiş midir saçlarını

Kordan boyundan

Ben yatağa siğdim diye yerken tokadını teyzemin...

Bilirim çoktan silmiştir adımı

Ama hala arar dururum

Onu öperken dağları denizleri...

Ben hep o yılları yaşarım işte

Hep yokuş başı evler seçerim

Kışın kayması

Bir de

Yazın sabun sürüp altına limon kasalarının

Ne de olsa

Esmer dudağı gibi unutamam elbet

Havalanan eteğinin altındaki

Mor çiçekli donunu...