Mor Menekşe

Sen yemyeşil yaprakların üzerinde açan

Hayata küsmüş mor bir menekşe

Hani belkide tanıyorum seni bir yerlerden

Hissediyorum çiçeklerin açsada

Dalının kırık kalan yanını

Seni yazmaya çalışıyorum beynimde

Belki noktalar virgüller yerinde olmayacak

Olsun yinede duyarcasına hisset beni

Belkide bulursun kendini

Yazdığım şiirlerin derinliklerinde

Akıl kalp arası hep yolculukların

Eline aldığın mendil ıslanan gözlerinde

Hep ince çizgilerde o ayrılıklar

Ah o bitmeyen yalnız akşamlar

Issız geçen uzun üzgün geceler

Burcu burcu hasret kokan sevdalar

Geri gelmiyor nafile yaşanan aşklar

Bak oğlun el sallıyor kızım dediğin elifle

Baktığın ufacık pencereden açıl denizlere

Bırak gömülü kalsın o bitmez sevda ateşi

Hani düşmelisin yeni aşkların peşine

Kimbilir

Bulacağın aşk belki

Bir kedi yavrusunun yumuk gözlerinde

Belkide dalı kırık mor bir menekşede