Mor Salkımlı Bahçelerde
Bahar-sızım.
Ayazı yüklenir omzuma
kör şehirlerin
Kayıp bahçelerimin buğusuna
iniltisi seherin
Beyazı
erguvan zamanlarından süzülmüş
perçemimin pervazına
Tel tel dökülen ince bir sızı
düşer kirpiğime asılarak...
Yokluğunu bildiğim sözcükler
dilime gelmezdi
gelmedi de
Toygun zamanlar ötekileşti
bu şehir toy
İstemli ya da istemsiz
Seni arıyorken;
yakalanıyorum
Her sokağının başında kendime
Ayak yanılması yolların sonunda
endam ediyor
Sefilliğim...
Ey sevgili...
Tüllerini giyinmiş saat ve zaman
Tüm gazellerimizin altında
kıyam-ı müstakim
Üstümüzde bir dolunay
sükuneti de geceye feveran
Hepsini terk eden koynumda,
dünden kalan ne varsa
iğretisi serden seriliyor.
Çok çıplak bir an
aklı selim
geceye soyunarak gülüyor.
Gümüş derelerin suyuyla
yoldan yola maviliklere gidememek...
...gitmeye çalışan,
tüm
her şeye...
"Gitme" diyememekle devleşen
o ifade...
Yolumuz kesişiyor
çırılçıplak sabahla...
Vuslatın dar sokağındayız.
Mor salkımlı bahçeler
söyleşiyor kendi kendine
Uzak zamanların iniltisiymiş duyduğumuz.
Kulağımızda yine aheste bir perde,
pesten nağmeleniyor...
Yırtılan bir atlet yankısı kadar
Göğüs kafesim aralanıyor
Hüznün mai yüzü
Gerçeğin sıcaklığı kırmızı.
Uzanırsan uzan ve ört üstümü
Mor matemin makamından
güneşime sen de örselen...
Yaşlanıyor yalnızlığa çoğalan zaman.
Kaç zamandır yalnızız
En çıplak arzunla geri döndün,
döndüm aynalara...
Mor salkımmış gözlerimize sarılan...
Dönüp de bulamadığımız...
o.
Elde kalan
yüreği zorbalayan
bir kuru salkım.
Tcpassenger_ierdoğan
01.08.2026/Ankara
Duyguinşaasıdiyelim
mütemadibağımız
aramızdakalsın