Mori

Bir şeyler söyle mori

Mesela insanın kuklacısı

Neden insandır de?

Yalanı tecrübemden korkma

Yoksa

Sence de öyle mi?

Bu ''bir kişilik'siz'' yalnızlık

Çok kişiliksiz değil mi?

Sıkılırsan,

Cinayet vaktini anlat bana

Vaktimiz sahranın tozlarıyla yarışsın...

Mesela ben çok şaşırmıyorum

İnsanın kuklacısının, insan olmasına

Şaşırmadığım gibi,

Doğurduğunu insanın, toprağa koymasına...

Faili ben olsam da

Sarhoşluğum sanaydı,

Hangi susturucuyu takmıştı kirpiklerin?

Hatırlamıyorum

Hatırlat bana...

Ya da gözlerin mori,

Çamurunu hangi renkten ödünç aldılar?

Bilirsin kendime evladım gibi bağlıyımdır.

Gözlerin neden bu oyunu ettiler

Tavizimden ödün çaldılar...

Beni diri pişirdiler...

Hani mori,

Bir acayip nefretin vardı bana,

Belki de bu yüzden bu güzelliğin derdim

Kalbimin karasını

Makyaj ettiğinde gözüne...

Şimdi mori ! Ah mori !

Ne çamurunun rengi kaldı aklımda

Ne makyajının karası,

Ama hala gözüm gibi duruyorsun kalbimde sen

Bende gözümün maskarası...

Oysa, şimdi gülmüyorsun

Gözüne beni de sürmüyorsun

Pabucum yaşlarında ıslanmış,

Göz altı damlarına düşmüş,

Mori, ayıp görünce öksürürlerdi bizim oralarda

Yağmuru sevip, aşkı ayıplıyorsun, yanlış !

Oysa mori,

Öksürüklü hastalıklar, yağmurda başlarmış...

İyi ol mori,

Bu sıralar iyilere geçiyor sözlerimiz

Hasta olanı, hasta edemiyoruz,

Yavruyu insan edip

İnsanı adam edemiyoruz,

Ama bir şey var mori,

Sesinde var,

Gözünde var,

Uzaklığında var,

Ben yazmayı pek bilmem böyle şeyleri

O bir şeyler

Beni sana bağlıyorlar...

Ve sonra mori,

Anlam veremediğim bir ayeti

Dedemden dinler gibi

Anladım gözlerini...

Anladıkça ses edindi bakışmalar

Artık biliyorum neden mükemmeldin

Bir ömür köpeğinim desem

Bir ömür insanınım derdin...