Muamma

-Aşkta tıkandı,susmayan dilim,

Tanımsızlığında boğuldu işte tüm hecelerim...-

Gözümde çıplak kaldı,geçmiş tüm düşler...

Hüzne dayandım,yaşlarımı kurutmadan...

Dönüş biletlerini istasyonda bırakırken gidenler,

Sahte yeminlere boğuldu yüzüm,

Sarhoşluğun kaybından içti hüzün...

Vakit;

Durağan akrebin koynuna gömerken tüm gülüşleri,

İçimde erittim bahar gazellerini...

Mazinin buğusundan nefes ç/almaya ç/alıştı günüm...

Sahipsiz çiçekler soldu solumda,

Tükendi tüm aşk şarkıları zamanla...

Şimdi;

Ruhumda eskiyen yıkıntının altında

Değerini yitiren bir hazineyi andırıyor aşk...

Tek cümlede biriktiriyorum pişmanlık yaşlarımı;

-Gözlerin gözlerimin eksik gülüşlerini tamamladı-

Aşk bende ki tanımlarına sırt çevirdi !

Utandı kelimelerim suskunluğun kuyusunda...

-Sevdayı paçasından tutmaya çalışıp,

Tutamayışımda öldü cümlelerim...-

Sonuç;

Aşkı teğet geçen bir ruh var ortada...

Sana mı ait bana mı?

Orası muamma...