Müebbeden Mahkûm
Asılsız mahkeme salonunda
Eksiksiz dîvan kurdun
Yalnız senden ibaret
Savcım oldun
Düzdün iddianameni
Suçum yüzünün karası olmaktı
Alnımda yazılıydı sence hayali lekem
Mertçe bildirmedin suçlamalarını ama
Bakışlarından anladım ben
Yargıcım oldun sonra
Savunma hakkı vermedin
Büktüm boynumu başım dimdik
Seninse
Bir elinde gelenek kitabı
Diğerinde görenekler
Kestin cezamı
Çevirdin temizlediğini sandığın
Yüzünü benden
Gardiyanım oldun sonunda
Kapadın kapıları üzerime
Döndün yükünü attığın
Sırtını bana
İşlemediğim suçun
Cezasını çekmem için
Bıraktın bir başıma
Yüreğime sığmadı
Gıyabımda aldığın karar
Çırpındım durdum
Kalabalık hücremde yapayalnız
Sabır ördüm ilmek ilmek
İyi halden indirimdi belki de ümidim
Masum olduğumu biliyordum ama
Müebbeden mahkum olduğumu
Bilemedim
Alnım ak, yüreğim rahat benim
Affedemediğim sen değilsin
İsyanım kendime
Ve yıkamadığım şeffaf duvarlara
Beni boğan aslında
İçerideki havasızlıktı
Bir de haksızlığı haykıramamanın
Çaresizliği
Her şeyi unutabilirdim belki
Bağışlayabilirdim
Tüm yaşanmamışlarımı
Ama sevgiyi tadamadım ya
Dört duvar arasında
Ben esas sonsuza dek
Ona yanarım
Bu eser, www.sahiplen.com tarafından koruma altındadır.
İzinsiz kullanılması halinde yasal yollara başvurulacaktır