Müebbet Mahkumu

Yalnız kaldım bu damlarda

Konuştum demir kapı, duvarlarla

Bir birimizin dilinden anlamadık

Boğuştum hatıralarla

Odamdan çok başım dumanlıydı

Yaktığım sigaramla

Yıllardır gidip geldim

Fark etmedi bu kör duvar

Seni sordum o yıllara

Ses vermedi hatıralar

Geçit vermedi sevdaya

Beni hapseden parmaklıklar

Ne bir dost ne arkadaş

Nede bir sırdaşım var

Ömrüm tükendi şu beş adım koridorda

Beni tanıyan sadece zalim pranga

Nice beşer e bu duvarlar ses vermedi âmâ baktı

Damdan düşen her gölge o güne bir firaktı

Duvarları nem yıkmadı

Beni gamın yıktığı kadar

Günler yıl oldu yıllar asır oldu

İnfazım müebbet geçmiyor yıllar