Muhannet Sevdiceğim...!!!

Sustum!!

Yokluğunun kayışı koptu beyin tufanlarımın asi bendinde

Oysaki konuşacak çok şey vardı, yaşanacak çok şey olduğu gibi

Etrafı çitlerle çevrili ahu zarımın

Ve her bir telinde konaklamış örümcek ağları

Senli türkülerim tutsak sevgili...

Ay kinle bakıyor hasretime

Başımı kaldırsam yansımasında yıldırım gibi sen düşer gönlüme...

Gece iki hece...

Derin ki... En derin bilmece...

Aşkı beceremiyorum

Yüreğimde nasıl yanık bir kaval sesi, saçlarımdan iç kulağımı okşuyor

Yüreğimde oluk oluk ezgisi sendin değil mi dağlanmışlığım?

Her tınıda dilsizliğimin sesi

Bezgin bakıyorum resmine ey yar..!!!

Nasıl bir alamet

Bu nasıl bir kıyamet

Çözemiyorum saçlarıma düğümlenmiş ellerim...

Yoksun...!!!

Yoksul şimdi yüreğimin sen sofrası

Açlığımı sözlerinle bastırıyorum

Demini almamış çay gibi sensizliğim...

Bak şimdi taze ekmek gibi hayalin

Kokusu geldikçe burnuma sen-deli(ri)yorum...

Yalın bir sen çiziyorum düş(ü)me-den...

Kara bir merhem ayrılık dinmeyen yaramda

Sürdükçe gece yeniden kanıyorum

Kanadıkça ruhuna akıyorum...

Siluetinin gölgesinde iki büklümüm

Gezinip durdukça tenimde özlem

Terimde akar gece usumda sırıtan çaresizlik

Durdukça korkarım iki büklüm kalmaya mahkûm dizlerim...

Dirayeti yok hidayetsiz gönlümün

Düş-süzüm süzüm süzülmüş benden... Aşk-sızım

Bulamıyorum aciz türkülerime nakarat

Tekrarlarken dilim aynı heceyi muhannet diyor

Muhannet sevdiceğim...

Not: Hazal Karadağ ? Songül Karadağ ortak yapımıdır...

MADE İN KARADAĞ...

(bu kadar çıkabildi )