Mülteciyim

Ne güzeldi Akdeniz oysa

Sıcağın altında bilmeden sıcağı

Güneşe inat buğday rengi tenimizle

Yakılmış pamuk tarlası hüznünde yaşardık

Hasretleri de kavgaları da

İncitmezdi bizi Mersin'in doğası

Köyle şehir arasındaki sıkışmış kalmışlığımız

Ne ayağımızı vururdu

Nede utandırırdı bizi

Şimdi mültecisiyim Ankara'nın

Ne masmavi insanlar

Nede sıcağın yumuşattığı yürekler var burada

Bürokrasiyle sevişmiş

Bekareti olmayan bir coğrafya

Ve onun çocukları

Bak ne kadar farklıyız

Ben bir Arap atıyım

Sahranın sımsıcak kumları ayaklarımda

Ve sen

Bir yabancısın

Kendi kalbin de kendi yurdunda.