Mum Kokulu Düşler

ah! gözlerdeki güneşe kırgın ışık

ah! ellerdeki kırılmalara tutsaklık

ah! geri dönmeyecek günlere özlem

ah! zavallı kalp

ah! gençlik

kaç kez mutlu olduğunu

saydın mı hiç

Düşündün mü?

nasıl başladı

nasıl bitecek hayat

volta atarken bedeninde güneş kırıntıları

kaç kez derin derin nefes aldın

kırgın ve eksik

genzinde ıslanırken yutkunmalar

yağmur sızısı sabahlara

ak ak olmuş saçların gibi

yağdı mı aralık pencerenden lodos

zaman içinde duvardaki gölgen büyürken

süzülmek istesen de bulutun kollarına

dönebildin mi gökkuşağının yedi rengine

ilişirken solgun yüzüne kış güneşi

unuttun mu sandık içine biriktirilmiş

mum kokulu düşlerini

dokunurken parmak uçların saçlarına

küskün bakmadın mı aynalara

öfkeli ve buruk

gözlerini okşarken ılgıt ılgıt anılar

kırıldı mı çocukluğunun oyuncakları

özlemedin mi rüzgâr güllerini

denizde yüzüp gölde boğulurken

meydan okuyan gülüşlerin titremedi mi?

emanet canın umudu bağlanarak

ç/alınıp yıldızlara takılmadı mı?

suskun ve çaresiz

kendinden, gölgenden kaçarken

kaç kez küllerinden doğdu Anka

kaç kez lapa lapa aşk yağdı yüreğine

biliyor musun?

şimdi

zaman süzülürken kırılan dallarında

öylesine uzak dün düşleri

öylesine yakın hüznün elleri

göç ederken gözlerinden hatıralar

ah! nasıl da oyunbozan hayat