Mum Kokusu
hayat eski zamanların mum kokularını
esiyor gözlerime
şimdi umut goncadan çok daha taze
saklama hüzünlerini
akıp gitsin zaman saçlarımızdan
tutarsam ellerini uçurumda
bil ki kendimi unutmuşumdur
kırılgan düşlerimize bir merdiven uzatalım mı
basamakları aşk olsun
yaprakların sessiz salınışlarında
kapat gözlerini
sana bu gece farklı bir köşeden bakacağım
burası unutulmuş rıhtımlara benziyor
ve adımladığım her kaldırım
mücadeleni hatırlatıyor
yıldızlara ihtiyaç duymuyorum
gözlerin öyle berrak
yelkenlisini kaybetmiş bir çocuğa sarılırsam
bil ki kovulmuşumdur memleketimden
bir avuç toprak dolduralım mı heybemize
rengi devrim olsun
her dokunuşunda
sabahın ilk ışıklarını yakıyorsun yoksulluğuma
ve ben zenginleşiyorum yeniden
eşsiz sevdana
hayat eski zamanların mum kokularını
esiyor gözlerime
şimdi yaşamak tatlı bir hikaye
sana bu gece farklı bir şiirden geleceğim
imgeleri kırılmış sözcüklere benziyor
ve adımladığım her harf
ismini hatırlatıyor
ansızın uyursam kollarında
bil ki güneşle barışmışımdır...