Mumum da Söndü
Yılların yarası
Kabuk bağlamış boynumda
Öyle boynum bükük
..............Haber izliyorken
Ciğerlerimin yandığını
Beynimin durduğunu sanıyorum!
İnsanlığın
Kardeşliğin
Direncin ufkunda yanan
En büyük meşalem
Ülkemde olup biten
Her pisliği
Soygunu, vurgunu
Adım adım
Abdi İpekçi'nin tetikçilerini
Ve bir çok benzerini
12 Eylül karanlığında
..................Aydınlattı
Mektepsiz mahallelerde
Rabıta'nın ördüğü ağ içinde
Mantar gibi biten
...................İmam hatipleri
Satır satır ak sayfalarda işledi
O bir Mumdu
Güneş kadar aydın
Gün be gün
Yandı yandı alevlendi
Ama! Ne sen aydınlandın
Ne de ben farkına vardım
Karanlığa battığımızın
..............Her geçen gün
Mumum söndürüldükten sonra
Karanfiller içinde
Mumlar yakılıyor
Gözyaşları sel oluyor
Tabi ki düşman gülüyor
Bir can ki
..............Darmaduman
Delilleri ki
Çalı süpürgeleriyle süpürülüyor
.................Harman harman
De gel de
Bu cinayetin de
Aydınlanacağına inan?
25- 1- 1993-