Münzeviyim Sevdana Bir Tek Sana Pusatsız Yüreğim
Bu sensiz ilk günüm değil
Olmasan da hep yüreğimdesin bil
Söyleyemez adını artık lâl bu dil
Hadi yeterse ömrün
Yüreğimden adını sil
Bakıversen son kez ardına dönüp
Ey yâr
Pusatsız yüreğim sana ölüp ölüp
Bu ilk değil son değil
Kendime küsüp
Susa düştü adın suskuya yaran
Hiç konuşmadan dudaklarımdan akan
Sevdamdır ardından kıpkızıl akan kan
İntizârlara vuruldum
Taş duvarlara bakarken
Duvak duvak acını giyindim
Kefenle çıktım sensiz her geceden
Islak yıldızlar saçlarıma tek tek düşerken
Hareler uçuşur göz bebeklerimden
Yangın değil
Ateşten yârimin hârına tutuldum
Çatladı sabrım
Artık ölmeye bile yorgunum
Issız bu şehirde dışarısı ayaz
Kimsesiz sevdalar
Kaldırımlarda avaz avaz
Kendim çıktım darağacına
Fermanımı sen yaz
Başka tene dokunan ellerinle
Çukurumu sen kaz
Biz sevdik miydi adam gibi
Ölmek bile bize az
Artık ne gam ne keder
Münzeviyim sevdana
Bir tek gözlerin yeter
Pusatsız sana yüreğim
Yokluğun ölmekten beter
Sen yoksan eğer
Yüreğim çarpmasın yeter
Yaşasam ne fark eder
Yaşamasam ne fark eder
Bir sevda masalı daha burada biter