Müptela Bir Döngü

bekleme beni vakit geç

öyle yorgun bir hâle geldim ki Pâre

kapımdan çıkıp gelsen

gözlerine bakamayacak kadar uykusuzum

ahh...

her sabah uyandığımda korkuyorum

korkuyorum kendimi unutacağımdan

unuttuğumu, sevmediğimi söyledim ona

inanması çok zor olmadı...

belki de umursamasadı...

karşı çıkmadı belirsizliğe

çünkü acıdır bazı ayrıntılar

acıdır bazı gerçekleri bilmek, kabullenmek

acıdır Pâre severken sevmiyorum demek

sahi siz bilir miydiniz Pâre nin kokusunu

sahi siz tanır mıydınız

gökyüzünün kızıla çalan gözlerini

selam olsun Fas ın mavi boyalı evlerine

selam olsun Babil in o ölü sessizliğine

ahh...

Selam olsun dostlarım

Pâre nin sizden sakladığı o gülüşlerine

müptela bir döngüydü benimkisi, Pâre

öyle karmaşık öyle sancılı

yağmur bulutlu bir akşamdı benimkisi...

sonra bir rakı içmek gelecek bu meyhaneden

o vakit ne mutlu

Sarhoş kokan dudaklarımdan dökülen şarkılara

ne mutlu beni dinleyecek olanlara...

psikolojik bir deprem yakaladı beni

sol yanımda enkaz...

bozuldu bu şehrin kokusu

dayanamadım ben bu yalnızlığa

üşüdüm, kayboldum karanlıkta

özledim belki seni Pâre...

öyle olmalı

çünkü

başka bir açıklaması yok gecenin bu kadar uzun sürmesinin