Müptelası Olmuşum

O kadar çok istedimki , yakmayı resimlerini...

Yok etmek istedim , bendeki hayallerini...

Yakıp tüm geçmişi , savurmak istedim küllerini...

Beceremedim.

Nasıl sevgiymiş bu , anlamadım

Kaç kere denedim ama unutamadım

Seni şu kalbimden atamadım

Başaramadım.

Ben kimseyi böyle sevmedim

Senden sonrası oldu ama seni sevdiğim gibi sevemedim

Öyle bir yer etmişsinki bende , o yeri kimseye veremedim

Müptelası olmuşum , o gözlerinin

Hani o gözlerime bakarken, yüreğime korlar saçan...

Hani beni benden alan

Müptelası olmuşum , o kömür karası gözlerinin

Ilk başta , gözlerime bakan gözleri , seninki sanmıştım

Öyle yanmıştım , öyle yanmıştım

Ama şimdi alıştım

Ve anladım...

Hiç kimse senin baktığın gibi bakmıyor gözlerime

Korlar saçmıyor yüreğime

Bunu bana yapma dedim...

Yüreğimden gitme dedim...

Dinletemedim

Sensiz yaşayamam sanmıştım...

Nefes alamam sanmıştım...

Yokluğuna alışamam sanmıştım...

Yanılmışım

Sensiz yaşamayı öğrendim

Nefes almayı bildim

Yokluğuna alıştım

Ama müptelası olduğum gözlerini unutamadım