Mutlu

Kendi adını verdiğin gülün ilk bahar çiçeği elimde

Başını koyduğun yastığı çıkardım sandıktan kokladım

Kokladım gülü de

Koydum yastığın üzerine

Yatağımda seni görürcesine

Soyundu anılar dört duvar utanmazlığında

Öldü ayıpKımıldadı perdeler hafiften

Sönünce ışıklar

Bir süredir sevişmeler sınırı koyulmamış

İşittiğin gıcırtı yatağın kıskançlığıdır

Kaybolur duvarların suskunluğunda

Son nefes

Hayaller doruklardadır

Nefesler durmuş

Yorgundur coşku yüreğin nabzında

Düşünce yorulmuş

Gözler kendi karanlığında

Amaç bitkin

Ayıp ölmüş uzanmış

Yatmakta

Yandı ışıklar

kımıldadı perde

gözler

gülümsemekte

kendi adını verdiğin gülün ilk çiçeği

baktım saçların kokan yastığın üzerinde

mutlu