Mutlu Son

ay ışığı seninle

karanlık bende kalsın

sen korkarsın

ben korkmam

yüzüme düşler sürerim

ağlamayız

uyumlu dizeler bulurum

yalnızlığımızı

bir güzel süslerim

gözlerine inanamazsın

avunuruz

hatırım için anlatır

leylekler yol hikayelerini

badem gözlü serçeleri

rivayetleri...

kendimizi unuturuz...

sokağın ortasındaki

rüzgara

yaseminlere yakın

saklanmadan elele

yürürüz

kendimize yol açarız

kalabalıkların arasından

buzların çözüleceğine

ateşlerin söneceğine

kalpten inanırız

bir sabah

avucumuzda gün ışığıyla

uyanırız

yaprak gibi titreyen

kalbimizi

dinleriz

gün gelir acılarımızı

kimseye anlatmasak da

olur der ;

son sayfaya

mutluyuz yazarız