Mutluluk

hayat..!

senmisin suçlu,

ben mi,

yoksa o'nlar mı ?

neden korkuyoruz gerçek mutluluktan

sahte mutlulukla avutuyoruz kendimizi

oysa;

uzanan bir sevgi(li) elinde

sıcacık bir öpüşte

saklıdır gerçek mutluluk..

az mı geliyor

yetmiyor mu acaba bunlar bize.. ?

yabancı dokunuşlar

ve yalancı kahkahalar

daha mı mutlu ediyor bizi;

sonunu düşünmeden

çıkar beklemeden

emek vererek kazandığımız mutluluktan..

mutluluk adı altında

kaç hayal kırıklığı daha yaşayacak;

dayanabilecek mi hüzünlü sonlara

benim saf kalbim..

şimdi

yüzümde oturan hüzünlerime inat;

kırık bir tebessüm kaldı dudaklarımda

dokunsalar haykıracak yüreğim,

dokunsalar ağlayacak gözlerim..

hani bir şarkı var ya;

'anlatılmıyor hüzün,

anlatamam sözü yok bunun' ..

öyleymiş;

dizili boğazımda kelimeler

anlatamıyorum..

ve

hiçbirşey şahit değil

hiçkimse şahit değil

hüznümde biriken, ak(a)mayan gözyaşlarıma;

hayat bile

sen bile..