Mutluluk mu...

Bayrak açacaklar göğsünde

Ve rengine basıp gidecekler bir gün

Taçlandıracaklar saçlarını

Ademden olma Havvadan doğmalar

İnan

İnan ki varlığının bir anlamı olsun

Kızgın çöllere düşmeden

Zeus tapınağına yetişmeden

Kırılacak dizlerin

Yanacak her nefeste ciğerlerin

Çıkacaksın

Çıkmalı ve dokunmalısın Hintli bir fakirin mendiline

Bir kaç kuruş da sen atacaksın

Yoksulluğunun gölgesinde

Adını ağaçlara kazıyacaklar

Acımayacaklar gövdene

Güleceksin

Gülümsemelisin

Ki oyunlar kurulunca masumiyetine

Basacaklar düğmeye

Duymayacaksın

Duyumsamayacaksın

Çünkü sen o vakit

Taze fidanlar ekiyor olacaksın bahçene

Büyütecek ve büyüyeceksin dirhem dirhem

Güneşe her çalımında yorulacaksın

Gece sinsice yaklaştığında azalacaksın

İsimsiz korkular yazacaksın

Odanın mavi ufuklarına

Durma

Yazmalısın

Sıkışacak kalbin

Dar alanlara hapsolacak hasretin

Bir fare gibi hızlı ama sakar

Koşacak, koşacaksın

Ta ki sevdan susana kadar

Duracaksın

Durup dinleyeceksin o sessizliği

Vuracak tellerine veda nağmeleri

Hayat sensiz hiç konuşmadı ki

Mevsimsiz ol, çak şimşeklerini

Yurtsuz ol, ısıt evsizleri

Gemi ol, kucakla evreni

Ve su ol yıka ruhunun derinliklerini

İstersen şair ol, sevindir sözcükleri

Ama ağla

Hesapsız ve harbice ağla

Çünkü sen

Ancak ve ancak ağlarsan doğacaksın

Mutluluk mu...

U n u t t u m.