Mutsuz Ve Yalnız

Çiçeklerden gülü severdim

Sevdigimin kokusu diye,

Taki dikenini batırıncaya kadar

Siyah rengi severdim

Aşkımın gözleri gibi kara diye,

Karanın en acısını bana yaşatana kadar

Sesine bayılırdım

Şiir gibi müzik gibi diye,

Öfkeyle yalanla konuşana kadar

Yüzündeki tebessüme bayılırdım

O gülünce dünyam aydınlanırdı,

Sahteligini sinsiligini görünceye kadar

Yalanmış benim sevdigim

Ben yalancı oldugunu anlayana kadar,

Yaşıyor mu?

Evet...

Yalanlarıyla kurdugu dünyasında MUTLU,

Bense gerçek dünyada MUTSUZ ve YALNIZ...