Mutsuz Yalnızlık

yağmıyor da bulutlar

gelip geçiyor derin bir mavi gök

direnme gücüm de azaldı

hayatın karşısında

yağmur yok

hiçbir renk gülmüyor

güz güneşi çaresiz

bütün çiçekler siyah boyalı

gülen günlerim olmayacak mı ?

kaderim

serin soluklarla çevrili yaşamak mı ?

üstelik

şehrin uğultusu da dinmiyor

söylenip duruyorum karanlıkta

en içten sevdiklerim

uzakta

dizlerim titrek

gözlerim parça parça

ve duygularım

ateş tadında

gövdemi yakan alev

ömrümce çıkmayacak

kömürleşmiş kalacak ...