Muzip

Ölüm şaçlarına güller takmış

Ak tenin tertemiz

Ellerin pamuk gibi

Menekşe gözlerin derinlikler de

Dalmışın yine uzaklara

Toprak bir mağbet gibi

Ruhunu çekiyor kendi-ne

O pembe hayallerin

Kum saatine doldurulmuş

Zamanı dolu doluı

Doldurmanı bekliyordu

Ve bitti bütün düşlerin

Kum zerecikleri, tüketiler seni

Bu dünya-da yedi bitirdi sonunda

Ve hadi dediler

Uzatıp ellerini tutun meleklerin

Çoçuklar gibi muzip gülümsemelerinde

Son kez yumdun gözlerini

Bana...