Müzmin Acılar Sergisindeki En Pahalı Hüzün

( Bakar mısınız? )

Seninle Aynı Ümidi

Hiç

Bölüşemeyeceğiz Değil mi?

( Nasıl Gidebilirim oraya?)

'gerçekleri biliyorsun söylemi'

sahife sabahın altısı

yaralı göçüğü iyi dinle

işin aslı ben kör bir marangozum

( Şuradan dönün. Bakın bir ağaç, kovuğu dalında...)

Bazen, sanki hep arkamdan kovalıyorlar

Gibi o cümleler; şöyle :

'dur yoksa!'

Bir daha geçer miyim bilmiyorum sınırından

- İyi günler İmge perisi. Hakkınızda arama emri var.

Ne olur zorluk çıkartmayın, ne bize, ne ruhumuza.

( Anladım. Gidiyorum. )

Her seçeneğin mağrur bir zaafı var

Korkuyorum anımsamaya ve anımsatmaya:

'Hangi ayağım çukurdaydı...'

Beleşse hadi kutsa

İlle de omuzlarından başla

( İşte burası belki de. Kuruyan, kurumuş ne varsa, çullanmış. )

Sandığından daha çirkin alın yazım

Okunaksız ve düşünceli

Filleri ve zürafaları sevmem de kurtarmıyor bizi

Ya da süratle hoşlansak da bir kelebekten

Yine de imzalayıp postaya verecekler yaşadıklarımızı

(Soluklan. Soluklan, elde avuçta kalmış bir kaç nefes hakkıyla. )

Bak seni kimlerle tanıştıracağım bu gece

Kale : düz gider, düz gider, ham yapar

Piyon : bir bir gider, bir bir ölür, bazen utangaçtır

Vezir : yaşlanmış rastlantılarla anılır

Mat bir mavi : hayvan gibi iç güdülerim var benim

Bir şarap gibi, üzüldükçe yıllanırım

Hem sana bana mahsen mi yok

Rutubet ve karanlık / her şey elimizde iken

( Vardık mı şimdi, Suskunluk fantazyasına)

Travma geçirmiş yüklemler ? acemi seyyahlar

keşfedemiyor da hiçbir kıtayı. Acemi kuşlar,

kaybediyorlar paçalarına bağlanan öyküleri.

Duman beceriksiz, postacılar şaşkın, teknoloji

sürekli bel altı çalışıyor.

Son ulak pusuda.

Şöyle diyeceğiz belki de:

Keşke koymasaydı göğsümüze o cümleyi.

( Adres hep aynıdır; biz farklı yollardan ağlıyoruz. )

- Yılın bu zamanlarında en iyi yetişiyor öpücük otu.

- Üşürken omuzlarımız ve uykularımız.