Naif Zalim

İnsan sayılmışta; it donluydu

Sofrasında ağıt yiyorla zalim

Yüzünde beddualar sarf ediyordu.

Kapı kürek, el yürekti

Ağlatılmadan gözlerimiz

Sevinç yaşlarına boğulmuyordu hiç

Maksadı kırmak değildi

Gönül içinde her geçişlerde naif

Ayan beyanla

Sırçanın kaderiydi algılamak

02.11.2012