Nakışlar

Bilmem hangi derde yanayım

Bilmem yandığımda kimi anayım

Yine atlas kumaş gibi sardı hüzün

Yine rengi kalmadı gözümde gündüzün

Ellerimle ilmik ilmik dokuduğum

Her üşüdüğümde sarındığım

Gece diye güne kandığım

Aynalarda bakarak arındığım

Bir nefes gibi soluyorum derinden

Gece bende mehtaba vurgun

Ufka meftun gemiler yorgun

Sensiz yakıyorum gemileri yerinden

Bir rüzgar düşünürüm serinden

Ölüyorum gün be gün derdinden

Bir vuslat beklerim indinden

İdam fermanım verilseydi elinden

Düşünürüm giymişsin atlaslılarını

Durup durup çekivermişsin kaşlarını

Çehreme çevirip bakışlarını

Hiç unutmam ruhumda nakışlarını