Nanenin Tadı Ya da Şiir Tadında Bir Yalan

"pek tabi ben de bilirim o nanenin tadını,

bilirim de söylemem..."

bekareti kaybolan melekler

artık daha masum

oysa kanatsız da sevişebilirdi insan

çarmıhında

ölüm kadar kusursuz

mahrem değil hiç kimseye

tanrı en çok çocukluğuma düşer

sevişmek kaotik bir yanılsama

öyleyse

ömürde çocukluk ne yana düşer

üşüdüm

üstümü örtsen biraz

muhakkak bir fahişe olmalı şiirde

dekoltesinden bin çocuk düşmeli

öyleyse

teşhir edin bütün ayrılıkları

bilirim söyleyerek susmayı

pek tabi ben de bilirim

o nanenin tadını

dudaklarının arasında eriyik

eriyip gidiyor

bir adam intihar ediyor seni görünce

gökyüzü kalabalık toprakla

düşünselliğin felsefik ve spesifik bir incelemesi

bir melek

düşmek istiyor seni bilince

bazısı nane sever

tadına hiç bakamadığı bir likör doldurur usuna

ellerini aykırık sanır

sevişmek ister kendi elleriyle

bir nane şekeri

yosun tutar içinde

leblebi tozu hayalleri sayıklıyordun

ama inanmazsın nasılda uyuyordun

uyandırsam kızarsın